Suknia, Suknia – wierzchni tonuj kobiecy, jednoczęściowy, okrywający tułów i niezdary, nieczęsto także ręce; zwłaszcza strój solenny, dekoracyjny.
W terminologii łowieckiej jest owe sierść zwierzyny jasnej, upierzenie ptaków.
W dawnym Egipcie, Grecji a Rzymie używano ubiorów z nie wycinanych płatów tkaniny, takich które zsiadły z krosna. Sukienki dla puszystych sukienki wieczorowe sztuki tkaniny drapowano wówczas na figurze, tworząc łukowate fałdy. Sukienki na wesele matrony egipskie wnosiły bardzo zbite, zszyte na boku suknie zakrywające piersi a sięgające do kostek, przytrzymywane ramiączkami. Suknie były białe, rzadziej żółte zaś czerwone. W periodzie Średniego Państwa suknie były wzorzyste, o powodach komponowanych w skośne pasy. Sukienki wizytowe rozwój kostiumu greckiego szedł w kierunku naturalności chociaż nastrajajże rzymski był jego odwrotnością. Od skromnej tężyzny okresu kurczowych rytów rzeczpospolitej do kompletnych komfortu, często przylegających ze złym smakiem strojów z okresu królestwa.